Αστροναύτης

Κυκλοτερό φεγγάρι σαν τροχός.

 

 Γιατί αλήθεια να μην έχω δυο φεγγάρια –

 

να κάνω απ’ τα φεγγάρια ένα ποδήλατο

 

και να ξεφύγω κάπου πέρα μακριά,

 

κάπου που να ’χει μόνο ένα φεγγάρι;

 

Πρώιμη άνοιξη

Ξεμύτισε επιτέλους πάλι ο ήλιος

από το συννεφένιο του περβάζι

κ’ έριξε αυστηρό το βλέμμα του πάνω στα σπίτια μας.

Τότε μονάχα είδαμε

πόσο είναι ρυπαρά τα παραθύρια μας

και πόσο αρχαία σκόνη

έχει θρονιαστεί

πάνω στα έπιπλά μας

και στα βιβλία μας.

Μυστήριο 1

Φεγγάρι καρφωμένο στην κορφή

ενός ελάτου,

και το βουνό σφυρίζει γαληνά

απ’ τα θεμέλια.

Στον ασημένιο δρόμο πάει ένας

άνθρωπος ακέφαλος

κι αναρωτιέται:

γιατί είναι αφέγγαρη η νυχτιά;

γιατί δεν τραγουδάει το βουνό;